headerbanner

Op zondagmorgen 6 september 2015 kreeg ik bij een bezoek aan Amsterdam te horen dat diezelfde middag in de Nieuwe Kerk op De Dam het 10-jarig bestaan van de plaatselijke Protestantse Gemeente zou worden gevierd. Een zeldzame kans om het gebouw te beleven tijdens gebruik voor het oorspronkelijke doel: de christelijke eredienst. Het werd een feest met zang die werd begeleid met het machtige hoofdorgel.

Aan de Herenweg in Hollum staat een vermaning, de naam van Doopsgezinde kerken. Maar dit is het bedehuis van de Doopsgezind Gereformeerde Federatie. Een unieke combinatie die zich presenteert als ‘een zingende gemeente’. Dat laatste merk ik nadat ik er voor het eerst binnenstap. Voor aanvang van de dienst speelt Trijnie Wijnberg-de Boer ‘Welk een vriend is onze Jezus’. Ik neurie zachtjes mee. Vlak voor de dienst begint schuift de organist het gordijntje op het balkon open en roept naar beenden: ,,We zingen nummer 81 uit Ameland Zingt”. Dat blijkt “welk een vriend…’te zijn. In deze kerk mag de organist zelf een nummer aangeven dat de dienst als ‘voorzang’.

,,Kun je orgel spelen? Voor 10 euro mag je er een uur op!” Dat vraagt de koster nadat we ons melden bij het huis tegenover de Jacobuskerk in Zeerijp.